அங்கும் இங்கும் எங்கும் கண்ட சில மாய வாழ்க்கையை கண்டபோதெல்லாம் எங்கள் பாரதியின் சில வரிகள் மட்டுமே நெஞ்சில் நின்றன...
தேடி சோறு நிதம் தின்று – பல
சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி – மனம்
வாடி துன்பம் மிக உழன்று –பிறர்
வாட பலசெயல்கள் செய்து –நரை
கூடி கிழபருவமெய்தி –கொடுங்
கூற்றுக் கிரையென பின்மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போல் -நான்
வீழ்வெ னென்று நினைத்தாயோ ???
----------------------------------------------------------------------
நல்லதோர் வீணை செய்தே -- அதை
நலங்கெடப் புழுதியில் எறிவதுண்டோ
சொல்லடி சிவசக்தி -- எனைச்
சுடர்மிகும் அறிவுடன் படைத்துவிட்டாய் !
வல்லமை தாராயோ, -- இந்த
மாநிலம் பயனுற வாழ்வதற்கே
சொல்லடி சிவசக்தி! -- நில
சுமையென வாழ்ந்திடப் புரிகுவையோ..
விசையுறு பந்தினைப்போல் - உள்ளம்
வேண்டிய படிசெலும் உடல்கேட்டேன்
நசையறு மனங்கேட்டேன் - நித்தம்
நவமெனச் சுடர்தரும் உயிர்கேட்டேன்
தசையினைத் தீசுடினும் - சிவ சக்தியைப்
பாடுநல் அகங்கேட்டேன் அசைவறு மதிகேட்டேன் - இவை
அருள்வதில் உனக்கெதுந் தடையுளதோ?
----------------------------------------------------------------------
மனதி லுறுதி வேண்டும்,
வாக்கினி லேயினிமை வேண்டும்;
நினைவு நல்லது வேண்டும்,
நெருங்கின பொருள் கைப்பட வேண்டும்;
கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்,
கைவசமாவது விரைவில் வேண்டும்;
தனமும் இன்பமும் வேண்டும்,
தரணியிலே பெருமை வேண்டும்.
கண் திறந்திட வேண்டும்,
காரியத்தி லுறுதி வேண்டும்;
பெண் விடுதலை வேண்டும்,
பெரிய கடவுள் காக்க வேண்டும்,
மண் பயனுற வேண்டும்,
வானகமிங்கு தென்பட வேண்டும்;
உண்மை நின்றிட வேண்டும்.
----------------------------------------------------------------------
செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே - இன்பத்
தேன் வந்து பாயுது காதினிலே - எங்கள்
தந்தையார் நாடென்ற பேச்சினிலே - ஒரு
சக்தி பிறக்குது முச்சினிலே
வேதம் நிறைந்த தமிழ் நாடு - உயர்
வீரம் செறிந்த தமிழ் நாடு - நல்ல
காதல் புரியும் அரம்பையர் போலிளங்
கன்னியர் சூழ்ந்த தமிழ் நாடு
கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு - புகழ்க்
கம்பன் பிறந்த தமிழ் நாடு - நல்ல
பல்வித மாயின சாத்திரத்தின் மணம்
பாரெங்கும் வீசுந் தமிழ் நாடு
வள்ளுவன் தன்னை உல கினுக்கே தந்து
வான்புகழ் கொண்ட தமிழ் நாடு - நெஞ்சை
அள்ளும் சிலப்பதி காரமென் றோர்மணி
யாரம் படைத்த தமிழ் நாடு
----------------------------------------------------------------------
காணி நிலம் வேண்டும், - பராசக்தி
காணி நிலம் வேண்டும்;- அங்கு
தூணி லழகியதாய் - நன்மாடங்கள்
துய்ய நிறத்தினவாய் - அந்தக்
காணி நிலத்திடையே - ஓர்
மாளிகை கட்டித் தரவேண்டும்;-
அங்கு கேணி யருகினிலே - தென்னைமரம்
கீற்று மிள நீரும்.
பத்துப் பனிரண்டு - தென்னைமரம்
பக்கத்திலே வேணும்;- நல்ல
முத்துச்சுடர் போலே - நிலாவொளி
முன்பு வரவேணும்;- அங்குக்
கத்துங் குயிலோசை - சற்றே
வந்து காதிற் படவேணும்;- என்றன்
சித்த மகிழ்ந்திடவே - நன்றாயிளந்
தென்றல் வரவேணும்.
----------------------------------------------------------------------
நின்னைச் சரண்டைந்தேன் --- கண்ணம்மா
பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
என்னைக் கவலைகள் தின்னத் தகாதென்று
நின்னைச் சரண்டைந்தேன் --- கண்ணம்மா
நின்னைச் சரண்டைந்தேன்
----------------------------------------------------------------------
சாத்திரம்பேசுகிறாய்,- கண்ணம்மா!
சாத்திர மேதுக்கடீ
ஆத்திரங் கொண்டவர்க்கே,- கண்ணம்மா!
சாத்திர முண்டோடீ?
மூத்தவர் சம்மதியில் - வதுவை முறைகள் பின்புசெய்வோம்;
காத்திருப் பேனோடீ?- இது பார்,
கன்னத்து முத்தமொன்று!
----------------------------------------------------------------------
அக்கினிக் குஞ்சொன்று கண்டேன்
அதை ஆங்கொரு காட்டிலோர் பொந்திடை வைத்தேன்
வெந்து தணிந்தது காடு
தழல் வீரத்தில் குஞ்சென்றும் மூப்பென்றும் உண்டோ!
----------------------------------------------------------------------
பிச்சை வாங்கி உண்ணும் வாழ்க்கை பெற்று விட்ட போதிலும்
அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே !!!
Much awaited natural shower at Mumbai
All are drenched,shivering and enjoying the rain..
I walked in the rain, the drops radiates a pleasant feel
The air carrying moisture makes me exhilarated
A fine art of heavenly passion showering its blessings
A drop kisses my face it just melts my soul
Where shall thee feelings resides at human
A sparkle of it makes me to be reborn
The light in the sun lies as dead
Makes me to feel alone with my soul
All leaf are wet and cold winds come
Just have eyes to wonder, no words to praise
The rain drops call me again and again....
It was four passed six at evening, nice time. I was standing on a bridge of a small water passage. I saw a crane venturing alone for its prey and its noddle forced me to watch it without a blink. While watching it my mind was running with as many questions it can.1)How lucky is it? 2)Is a male or female one? 3)How much distance it should have traveled? 4)What it will be thinking? 5)Whether it will share its discovery to its family? 6)Since water is contaminated the bird should not be affected. 7)Where it will be residing?…Like this many questions prevailing in my mind…
First I thought it was having a good feast and it had found a place adequate of small fishes. And up to my knowledge many times I use to stand on that bridge where I had never found a crane. So this crane is the first predator for those fishes. Since it was a summer season the water level is very low on that tiny water flow. And the venture becomes very easy for it..
Second I thought where it should be residing and how it should have discovered this tiny water flow contaminated with chemicals. While these thoughts are running I saw the bird rushing towards its prey even though there is no one to steal its food. My answer is since sun was descending its wings of light. This bird wants to rush to its nest as fast as it can…
Third one about its family, why this bird is alone. Whether it had lost its way or on the way to its nest. As this thought was running I looked the bird carefully to examine its actions to discover its mood. Too my perception there is no sadness or tiredness in its body. So am happy that the bird is free from its sin. Its only aim is to swallow as many fish it can….
Finally the bird flew from there by putting a wink at me. I thought this bird should be some where near to this place and I was eagerly watching it to know where it live.But this bird keeps on flying in the sky and at one point it got vanished. I’m disappointed since am so eager to know its home…
Then I recollected that birds wink at me. Since it flashed my eye for a moment and got my soul attention. I hope it had left a message is “Life is like this for the sake to live we have to travel miles away from our native to venture our prey. But at the end always we will rest in our nest.” Yes its true with my life, soon I should go to my home town. Immaculate love of my family is waiting for me...
As I make my mark on my life
I emerge as the most hunted man
Every encounter is a process of trial&error
You lose out only if you give up
I honestly commit for the thoughts
What I believe to happen in my lane
And I venture the uncharted territories
Believing my willing spirit can do anything
Therefore I demand on my continuous action
Towards growth, wealth, health & achievement
Where I myself imprisoned the fate
Making my way clear, precise & abstract
Sitting on a pleasant shade of sun
I summon up on remembrance of the past
Where my painful patience are waiting for feast
And I love all my deeds of diligence...
